Elk voorjaar kijken baasjes vol afgrijzen toe hoe hun huisdier tijdens een wandeling het gazon methodisch vernielt en vervolgens de groene massa weer uitspuugt.
Lange tijd werd aangenomen dat honden op deze manier hun maag reinigen of vitaminetekorten aanvullen, aldus een correspondent van .
Maar onderzoek in de afgelopen jaren, met name het werk van zoopsycholoog Benjamin Hart van de Universiteit van Californië, heeft deze mythe aan diggelen geslagen.
Pixabay
De gewone onkruideter is helemaal geen genezer
Bij het experiment werden meer dan 1.500 honden thuis gevolgd via camera’s.
Het bleek dat 79% van de huisdieren de planten regelmatig aten, maar zich voor en na de maaltijd helemaal gezond voelden.
Bovendien veroorzaakte slechts 8% van hen later braken, wat de “maagreiniging”-theorie weerlegt.
Analyse van het dieet toonde aan dat de hond alle micronutriënten binnenkreeg die hij nodig had, en de dierenarts gooide zijn handen in de lucht. Het antwoord kwam uit de ethologie: de wilde voorouders van honden, wolven, aten ook gras, en niet om te genezen.
Wat heeft verveling met eetgedrag te maken?
De moderne wetenschap neigt naar twee hoofdredenen.
De eerste is gedragsmatig: de hond verveelt zich gewoon of wil de aandacht van de eigenaar, en gras kauwen wordt een toegankelijke en eenvoudige actie. Het is net als iemand die uit verveling op een pen begint te kauwen, maar bij honden groeit de “pen” onder hun voeten.
De tweede reden heeft te maken met de spijsvertering, maar niet op de manier die eerder werd gedacht. De grove vezels van gras werken als een mechanische irritant voor de darmen, waardoor de peristaltiek versnelt.
Dat wil zeggen, de hond eet het groen niet om te braken, maar om het voedsel sneller door de darm te verplaatsen als het plotseling muf is.
Welke wiet is eigenlijk gevaarlijk
Het probleem is niet het feit van het eten van groen, maar waar het precies gebeurt. Gazons die behandeld zijn met herbiciden of kunstmest vormen een directe bedreiging voor de lever van het huisdier.
Planten met scherpe randen, zoals sedges en sommige siergrassen, zijn ook gevaarlijk – ze kunnen de slijmvliezen van de mond en keel verwonden.
Daarnaast slikken honden vaak gras in grote bundels door zonder erop te kauwen. In de dierenartsenpraktijk zijn er gevallen bekend van lange stengels die niet verteerd werden en maagobstructie veroorzaakten.
Daarom, als het huisdier zich na een wandeling onrustig gedraagt, niet eet of drinkt – onmiddellijk naar de dokter.
Raak dus niet in paniek als je ziet dat je hond verandert in een kleine grasmaaier.
Houd gewoon de kwaliteit van het gazon in de gaten en onthoud: voor een gezonde hond is een lapje vers gras als een appel voor ons, niet een signaal van een dodelijke ziekte.
