Waarom we dezelfde partners kiezen: een verborgen script dat zich keer op keer herhaalt

Je maakt het uit met een persoon en een jaar later vind je zijn exacte kopie in een andere persoon.

Psychologen noemen het een “repetitie van onafgemaakte conflicten” – een onbewuste poging om een trauma uit de kindertijd of adolescentie uit te spelen, aldus een correspondent van .

Neurowetenschappers van de Cornell University hebben bewezen: onze hersenen fixeren een sjabloon van een belangrijke volwassene (meestal een ouder van het andere geslacht) voor de leeftijd van zes jaar.

Pixabay

Vervolgens zoeken we dit patroon in alle toekomstige romans, zelfs als het pijn doet.

Drie typische valkuilen

De eerste valkuil is de “helper” valkuil. Je valt voortdurend voor partners die niet zonder jou kunnen en stikt dan in hun hulpeloosheid. Dit is een herhaling van een situatie waarin je als kind verantwoordelijk werd gemaakt voor de emoties van een volwassene.

De tweede valkuil is de “redder” valkuil. Je kiest degenen die uit de crisis getrokken moeten worden: alcohol, schulden, depressie. Op een diep niveau probeer je die ouder te genezen die je niet kon helpen toen ze vijf jaar oud waren.

De derde valkuil is de “koude prijs”. Je krijgt partners die dichtbij komen en weer verdwijnen. Dit is een exacte kopie van het gedrag van een belangrijke volwassene wiens liefde moest worden verdiend door pijn.

Hoe de cyclus te doorbreken

Klinisch psycholoog Robert Firestone stelt een eenvoudige oefening voor. Maak een lijst van al je exen en schrijf bij elk van hen de drie meest onaangename eigenschappen op.

Je zult zien dat van de tien kwaliteiten er negen herhaald zullen worden. Bijvoorbeeld: “luistert niet naar mijn verzoeken”, “verdwijnt zonder uitleg”, “is jaloers op mijn successen”.

De volgende stap is om je te herinneren welke van je ouders zich op dezelfde manier gedroeg. Vaak blijkt dat je wegloopt van je moeder, maar haar terugvindt in een man met een ander uiterlijk.

Psychotherapeuten adviseren om een jaar na een pijnlijke relatiebreuk helemaal geen serieuze relatie aan te gaan. Deze periode is nodig om het patroon te “resetten” en rode vlaggen te leren herkennen op de eerste date.

Als je bijvoorbeeld gewend bent om het koud te hebben, zal de persoon die je elke ochtend sms’t verdacht of saai overkomen. Dit is normaal – je zenuwstelsel kent gewoon geen andere liefdestaal.

Maak een “anti-lijst” van drie kwaliteiten die niet in een nieuwe partner zouden moeten zitten. Bewaar het in je telefoon als je op date gaat.

De eerste keer zul je jezelf letterlijk moeten dwingen om met iemand te daten die niet de gebruikelijke opwinding veroorzaakt. Want vertrouwd ontzag is vaak geen passie, maar het herkennen van een oude wond.

Als je jezelf erop betrapt dat je denkt “het is weer hetzelfde met mij” – geef jezelf dan niet de schuld. Het is geen vloek, het is gewoon een automatisme dat in zes maanden therapie opnieuw getraind kan worden.

Een belangrijke marker van vooruitgang: wanneer een persoon die lijkt op je vorige partners je begint te gapen in plaats van een warm gevoel in je borst te geven. De hersenen verwarren gevaar niet langer met aantrekkingskracht.

sator denkt onbewust: “Ik draag hem op me, dus hij zal me niet verlaten, want zonder hem zal ik instorten?” Nee, je stort niet in, maar de afhankelijkheid wordt wederzijds.

De derde bron is een laag gevoel van eigenwaarde, dat alleen verhoogd kan worden door de dankbaarheid van anderen. Je voelt je eigen waarde niet zonder dagelijkse bevestiging: “Je hebt zoveel voor me gedaan.”

Eerste stap om eruit te komen

Begin met het bijhouden van een dagboek waarin je elke avond twee vragen beantwoordt. Eén: Wat heb ik vandaag voor mezelf gedaan dat ik niet voor hem heb gedaan? Ten tweede: Hoe reageerde ik toen hij het uit zichzelf deed zonder mijn hulp?

Let op de week waarin je opzettelijk geen oplossingen biedt voor zijn problemen. Als hij klaagt, zeg je: “Dat klinkt moeilijk. Wat denk je te gaan doen?” En je zwijgt, ook al weet je het antwoord.

Als je partner boos wordt omdat je zwijgt, is dat een indicator. Een normale volwassene is in staat om zelf een uitweg te zoeken en eist geen kant-en-klare instructies van zijn wederhelft.

Psychologe Brené Brown heeft in kwetsbaarheidsstudies aangetoond: ware liefde is alleen mogelijk tussen twee hele mensen. Als de één een kruk is en de ander kreupel, vallen ze vroeg of laat allebei.

Test jezelf met een eenvoudige test. Stel je voor dat je partner plotseling al je problemen binnen een maand oplost. Zou je blij zijn of bang dat je overbodig zou worden?

Als je bang bent – dan heb je geen liefde, en arbeidsplicht. Ga naar een psycholoog om te begrijpen waarom het zo belangrijk voor je is om onmisbaar te zijn in het leven van iemand anders, maar niet gelukkig in je eigen leven.


Share to friends
Rating
( No ratings yet )
Handige tips en lifehacks voor dagelijks gemak