Veel eigenaren van honden van kleine rassen weten het zeker: “Waarom hebben we de straat nodig, we hebben thuis een kattenbak”.
Deze misvatting vernietigt de psyche van het dier sneller dan verkeerd voedsel, meldt de correspondent van .
Gebrek aan regelmatige wandelingen verandert een vrolijke metgezel in een agressieve huismus die uit verveling de flat begint te vernielen.
Pixabay
Depressie en spieratrofie bij honden
De lichamelijke gevolgen van het verlaten van het buitenleven zijn niet meteen merkbaar. Eerst ontwikkelt het huisdier hypodynamia – spierzwakte, dan gewrichtsproblemen en zwaarlijvigheid.
Artsen waarschuwen dat overgewicht een kettingreactie in gang zet: het risico op hartaandoeningen en diabetes neemt bij zo’n hond vele malen toe.
Maar veel enger is wat er in het hoofd van het dier gebeurt. Een hond die gevangen zit in vier muren verliest het contact met de werkelijkheid – de hersenen stoppen met het ontvangen van nieuwe geuren en visuele prikkels.
Dit is vergelijkbaar met sensorische deprivatie bij mensen: apathie verschijnt, gevolgd door paniekaanvallen.
Agressie als een manier om te overleven
Wanneer energie nergens heen kan en instincten om actie vragen, wordt de hond boos. Het dier wordt overprikkeld en kan zonder aanwijsbare reden uithalen naar de eigenaar of andere huisdieren.
Het is geen opvoeding, het is pure fysiologie: overtollig cortisol (stresshormoon) en het gebrek aan endorfine dat vrijkomt tijdens het rennen maken de hond onhandelbaar.
En de zogenaamde “socialisatie” lijdt er ook onder. Zonder ontmoetingen met familieleden en vreemden op straat verliest de hond zijn socialisatievaardigheden.
Eigenaren klagen vaak dat de hond in paniek raakt bij de lift of blaft naar fietsers, wat een direct gevolg is van vrijwillig teruggetrokken gedrag.
De halfuursregel voor elk ras
Natuurlijk verschillen de wandelnormen: een uur per dag is genoeg voor een Chihuahua, maar Border Collies hebben actieve kruisingen van twee uur nodig. De algemene regel is echter onverbiddelijk: een volwassen hond moet minstens twee keer per dag 30 tot 60 minuten per keer uitgelaten worden.
In de praktijk van de auteur was er een geval met een Yorkshire terriër, waarvan de eigenaren stopten met wandelen “omdat hij klein is”. Een maand later begon de hond alle gasten te bijten en ’s nachts te janken. Het was voldoende om terug te keren naar tweemaal daags 20 minuten wandelen om het gedrag te normaliseren.
Onthoud dat wandelen niet over het toilet gaat. Het gaat over het leven. Als je je hond de buitenlucht ontzegt, steel je het plezier van jagen, verkennen en socialiseren, en laat je je beste vriend achter als een diep ongelukkige invalide.
