Het belangrijkste is dat honden voedsel begraven om het te bewaren voor hongerige tijden, en dit gedrag komt oorspronkelijk voor bij wolven.
Zo’n ritueel kan in elke tuin of park worden waargenomen, direct nadat een huisdier een bijzonder waardevolle traktatie heeft gekregen, meldt .
Het proces ziet er grappig uit: de hond graaft een gat met zijn neus of poten, legt het bot daarin en kneedt vervolgens de grond. In feite is dit geen spel, maar een rigide evolutionair mechanisme.
In het wild kan een wolf niet het hele karkas in één keer opeten. Hij begraaft de restjes in koele grond waar het vlees langer ongerept blijft.
Gedomesticeerde honden hebben deze reflex behouden, ook al is de etensbak altijd vol. Hun hersenen maken geen onderscheid tussen een situatie van overvloed en mogelijke honger.
Welke rassen graven vaker
Honden van primitieve rassen – husky’s, malamutes, basenji’s – zijn vatbaarder voor graven.
Decoratieve rassen zoals yorkies of chihuahua’s graven minder vaak, maar ze kunnen ook koekjes onder het kussen van de bank verstoppen. Daar is geen grond, maar instinct vereist dat de prooi wordt gecamoufleerd.
Een studie uit 2019 in het tijdschrift ontdekte: honden onthouden verstopplaatsen tot een paar dagen lang. En ze controleren ze zelfs als ze geen honger hebben.
Fouten en risico’s van eigenaars
Als je huisdier een bot in de bank of onder een deken begraaft, moet je hem niet uitschelden. Hij probeert gewoon een kunstmatige schuilplaats te maken, zoals een hol.
Dierenartsen waarschuwen: graven kan dwangmatig worden als je gestrest bent of je verveelt. Een hond die urenlang probeert een speeltje in een lege hoek te begraven, heeft meer aandacht nodig.
Interessant is dat puppy’s al vanaf twee maanden oud beginnen te oefenen met cachen. Het is een aangeboren patroon dat niet getraind hoeft te worden door de moeder.
De meest actieve begravers zijn honden die vroeger buiten leefden. Ze hebben door ervaring geleerd dat voedsel zoek kan raken of meegenomen kan worden.
Een veilig alternatief
Geef je huisdier geen rauwe botten om te begraven. Ze rotten snel in de grond en veroorzaken dan ernstige vergiftiging.
Het is beter om speciaal speelgoed te gebruiken met een holte voor lekkers. De hond kan zo’n ding “begraven” in een deken, en dit zal het instinct bevredigen zonder risico.
Als je hond eten in de bak begraaft, probeer hem dan vaker en in kleinere porties te voeren. Het gevoel van schaarste zal verdwijnen en de behoefte om zich te verstoppen zal afnemen.
Soms verwarren baasjes begraven met destructief gedrag. Maar echte agressie of angst ziet er anders uit: de hond verscheurt dingen in plaats van ze zachtjes te verfrommelen met zijn neus.
In flatgebouwen lossen lange wandelingen met een kans om in het zand te graven het probleem op. Laat uw hond een speeltje begraven op een aangewezen plek in het park.
Lach je hond niet uit als hij ijverig een bot begraaft in een lege emmer. Zeg gewoon dank je wel tegen de oude wolven die de wereld zo’n vreemd maar belangrijk overlevingsmechanisme hebben gegeven.
